ใครใครก็รักโนดาเมะ?
จำได้เมื่อตอนช่วงแรกสุดที่มีโอกาสได้ดู, น่าจะเมื่อปีที่แล้ว
โนดาเมะทำให้เราไม่โดดเรียนเปียโนบ่อยอย่างเคย และเข้าเรียนมากขึ้น
ต้องขอบคุณหมู ที่ไร้ท์แผ่นแจกเพื่อนสามคนอย่างครบครัน ช่างใจกว้างเสียจริง
ส่วนตอนนี้เริ่มรู้สึกตกเทรนด์เพราะยังไม่ได้ดู Nodame in Europe
มาสค็อตคุณพังพร
มีอยู่ช่วงนึงอยากได้ชุดมาสค็อตคุณพังพรมาก
ถึงกับบ้าไปถามคนอื่นว่าร้านทำชุดแบบนี้อยู่แถวไหน
คิดว่าใส่เล่นเปียโนเลียนแบบเค้ามั่งน่าจะดี หรือใส่ไปหาเด็กเด็กก็คงจะเท่ห์ไม่น้อย
และข้างในก็คงจะร้อนไม่น้อยเช่นเดียวกัน
เพลงตด
หมูมาเล่าให้ฟังว่าเคยฝึกเต้นเพลงตดที่โนดาเมะแต่ง
เราขำพลางบอกว่าเพี้ยนไปได้ถึงขนาดนั้นแล้ว
หมูถามกลับว่าแล้วแกไม่ทำเหรอ
เราบอกเปล่า เราแค่พยายามจะเกะโน๊ตแต่ไม่ถึงกับเต้นแบบแกหรอกนะ
หารู้ไม่ว่า กว่าจะรู้ตัวอีกที เราก็อยู่หน้าจอทีวี
พยายามเลียนแบบท่าเต้นเพลงตดอยู่เสียอย่างนั้น
note : - ตอนคนในบ้านเดินเข้ามาเห็นพอดีนี่ไม่อยากจะบรรยาย...
- มีเวอร์ชั่นน่ารักที่เต้นโดยเด็กเด็กด้วย
- การที่เราเริ่มต้นมารู้จักจูริ อุเอโนะ จากเรื่องโนดาเมะนี่มันก็มีผลกระทบต่อหนังของเธอเรื่องอื่นๆที่เราดูเหมือนกันแฮะ ถึงแม้จะพยายามลบภาพของเธอในเรื่องนี้ไปเท่าใดก็ตามที
- พึ่งเจอเว็ปของคุณฮาเมอร์ ซาลวาลา อยากรู้อะไรเกี่ยวกับชีวิตเค้ามากกว่านี้ ได้อ่านจากบทสัมภาษณ์ของนราวุท ไชยชมพู เค้าใช้ชีวิตอย่างน่านับถือมาก แต่ทว่าพอลองพิมพ์หาเพิ่มดูก็ไม่มี อย่างว่า เครือข่ายแหล่งความรู้ของเด็กสมัยนี้ผูกอยู่แต่ในอินเตอร์เน็ต
