บนรถไฟฟ้า : ตอนที่๒ มองอะไร
พึ่งมีโอกาสได้ดู Hana&Alice เวอร์ชั่น short films หลังจากดูแบบยาวๆมาก่อนแล้วเมื่อสามปีที่แล้ว
ถ้าไม่ได้ดูฉบับยาวมาก่อนนี่เราจะไม่สามารถปะติดปะต่อเรื่องราวเองได้เลย
คนส่วนใหญ่บอกว่าชอบแบบยาวมากกว่า เพราะว่าเนื้อเรื่องจะเพ่งความสนใจไปที่ยู อาโออิมากขึ้น
ตอนแรกเราก็คิดเช่นนั้นเพราะเคลิ้มไปกับความน่ารักของยู
แต่ว่าพอมาดูแบบหนังสั้นๆแล้วไม่ใช่เลย
เราพบว่า ถ้าเราได้ดูแบบหนังสั้นก่อนหนังยาว เราต้องชอบหนังสั้นมากกว่าแน่ๆ
(แต่ย้อนกลับไปไม่ได้แล้ว เพราะเราดูแบบหนังยาวมาก่อน แล้วมันก็มีผลกระทบมากเหมือนกัน)
จากทั้งสองหนังสั้นยาว เหตุการณ์หลักๆส่วนใหญ่จะเกิดขึ้นที่รถไฟ
สถานีรถไฟและรถไฟทำให้ทั้งสองสาวได้พบกับหนึ่งหนุ่มผู้เป็นต้นตอของเรื่องทั้งหมด
หนุ่มที่ชอบยืนอ่านหนังสือด้วยท่าทางประเด๋อประด๋าที่เราเป็นปลื้มสุดๆ
ประเด็นก็คือ มีอยู่ฉากนึงทั้งจากฉบับสั้นและยาวที่ติดค้างในใจเรามาตั้งแต่ดูแบบยาว
ฉากที่ว่านั่นคือ ตอนที่ทั้งคู่คุยกันอยู่บนรถไฟแล้วจู่ๆก็หันไปมองอะไรสักอย่าง
กล้องโฟกัสออกมาแล้วก็พบว่าคนที่นั่งอยู่ทั้งแถวก็หันไปมองเหมือนกัน
แล้วก็ตัดภาพไปเลย ไม่ยอมฉายว่าสิ่งที่หลายคนมองอยู่นั่นคืออะไร
ลองวิเคราะห์ดูว่าความเป็นไปได้ของสิ่งที่ถูกมองนั้นคืออะไร
อาจจะเป็นพระเอก เพราะสองสาวคุยกันอยู่ว่าหน้าเขาเหมือนคนเล่นฮัลนิบาล
แล้วคนทั้งแถวอาจได้ยินดังนั้นเลยหันมองตาม
นี่เป็นแค่ข้อสันนิษฐาน เพราะยังไม่รู้เลยว่าพระเอกอยู่ในฉากนั้นด้วยหรือเปล่าตอนสองสาวคุยกัน
จนถึงทุกวันนี้ก็ยังคงเป็นปริศนาอยู่
ว่าจะเขียนจดหมายไปถามชุนจิเมื่อนานมาแล้ว
แต่ยังไม่ได้เขียนเพราะภาษาญี่ปุ่นยังไม่ได้เรื่องเหมือนเคย
