weekend dialog : mom and me (and long time no see dad)
ระหว่างที่ช่องสิบเอ็ดฉายหนังเรื่องสายลับจับบ้านเล็กและเปิดไปเจอพอดี
แม่ : นางเอกนี่ใคร คุ้นๆ ใช่ปอย ตรีชฎา ที่เป็นกะเทยป่ะ
เรา : ไม่ใช่แม่ นี่พีค
แม่ : อ๋อ ที่เล่นเรื่องเราสามคน
เรา : เรื่องรักสามเศร้า!
แม่ : อ๋อ เออนั่นแหละ ไม่เห็นจะสวยเลย ทำไมหนังเยอะ สงสัยใช้เส้น
เรา : (... ไร้ความเห็นเลยเออออห่อหมกไป) อืม กิฟก็ชอบก้อยมากกว่า
แม่ : ก้อย...
เรา : ที่เล่นเรื่องรักสามเศร้ากับพีคอ่ะ
แม่ : อ๋อ คนนี้แม่รู้จัก ที่ร้องเพลงด้วย
เรา : ร้องเพลงไหน เป็นดีเจ
แม่ : วงชื่อ Sundayๆ อะไรซักอย่าง
เรา : มีด้วยเหรอ เคยเห็นแต่ไปทำงานกับลักส์มิวสิค ไม่ก็ร้องเพลงประกอบหนัง
แม่ : ไม่รู้สิ
ผ่านไปห้านาที เราพึ่งนึกออก
เรา : อ๋อ ก้อยที่แม่ว่าอ่ะ คนละก้อยกัน นั่นมันก้อย Saturay Seiko
แม่ : อ้าวเหรอ
เรา : แม่ มั่ว มาก
แม่ : เอาเถอะ นั่นแหละ ไม่ใช่คนเดียวกันเหรอ
เรา : คนละคนแม่ นี่คนที่ผมยาวๆ แล้วสักทีแขนสวยๆอ่ะ
แม่ : ชั้นจะไปรู้ได้ไงว่าคนไหนสักที่แขน
เรา : .... เอาเหอะ เดี๋ยวไว้ชี้ให้ดู
นั่งดูต่อไปอีกซักพัก
แม่ : แล้วนี่เธอจะไปทำบุญวันไหน
เรา : ทำบุญอะไร ทีเมื่อวานวันพระ ชวนแล้วตัวเองก็ไม่ว่าง
แม่ : ไม่ใช่ นี่คนละเรื่อง อย่าเอามาปนกันสิ
เรา : ???
แม่ : ไม่ต้องทำเป็นลืมเลย ที่วันนั้นเธอเหยียบจิ้งจกตายไง
เรา : โห ผ่านมาตั้งกี่เดือนแล้ว แค่นี้ต้องไปทำด้วยเหรอ แถมไม่ได้ตั้งใจด้วย
แม่ : ก็วันนั้นพอบอกให้ไปทำแกก็บอกว่าเดี๋ยวก่อน ฆ่าสัตว์มันก็บาปเหมือนกันแหละ
เรา : งั้นทีฆ่ามดอ่ะ ที่บี้อยู่ทุกวันเป็นล้านๆตัวเนี่ย ไม่บาปเหรอ
แม่ : ก็นั่นมันคุกคามเรา มันมาทานอาหารเรา แต่ถ้ามันไม่ได้ทำอะไรก็ไม่ต้องไปฆ่าสิ
เรา : แต่มดบ้านเราเยอะมากเลยนะ โคตรเยอะเลยอ่ะ
แม่ : อืม ก็บ้านข้างๆเค้าฉีดยา มันก็เลยหนีมาบ้านเรา
เรา : เราก็ฉีดบ้างสิ มันแพงขนาดนั้นเลยเหรอ นี่ไม่ไหวแล้วเยอะมาก ขนาดกอฟยังบ่นเลย
แม่ : ไม่ต้องหรอก สงสาร เปลืองเงินด้วย
เรา : สงสารอะไร
แม่ : ก็ถ้าเราฉีด มันก็ต้องหนีไปบ้านข้างๆเราอีก แล้วพอบ้านข้างๆฉีด มันก็ต้องหนีไปเรื่อยๆ สงสาร
เรา : แล้วสงสารลูกตัวเองบ้างป่ะเนี่ยแม่ - -"
แม่ : มีมดอ่ะดีรู้เปล่า
เรา : ดียังไง
แม่ : ก็ถ้ามีมด ก็แสดงว่าเราไม่มีปลวก เพราะถ้ามีปลวก ปลวกจะกินมดหมด บ้านเรามดเยอะ ก็ปลอดภัย
เรา : กรรม
แม่ : บอกกี่ทีแล้วอย่าพูดคำนี้
เรา : ทำไมอ่ะ
แม่ : ไม่ชอบ มันเหมือนเวรกรรม ไม่ดี พูดคำอื่นแทน
เรา : อืม.. จะพยายามค่ะคุณนาย..
แล้วก็จบลงเท่านั้น เพราะเราหนีขึ้นมาก่อน เคยดูหนังเรื่องนี้ไปรอบนึงแล้ว
เป็นบทสนทนาที่ไม่ได้แต่งขึ้นเลย คุยกันแบบนี้จริง แต่อ่านแล้วแปลก ๆ
บางทีพอเล่าเรื่องเล็กๆเกี่ยวกับแม่ให้คนอื่นฟัง ฝ่ายตรงข้ามจะพูดว่าแม่น่ารักกลับมาตลอด
ทั้งๆที่เราไม่ได้คิดงั้นเลย ออกจะเปิ่น (ที่เพื่อนตอบกลับมาว่าน่ารัก คงเป็นเพราะมันเหมือนเป็นคำบังคับ ไม่รู้จะตอบอะไรกลับไปดี เพราะถ้าเป็นเรา เราก็คงตอบงั้น)
ไม่รู้ทำไมอยากเล่า ไม่มีสาเหตุ ไม่ใช่เพราะอยากให้เพื่อนตัวเองมาเอ็นดูแม่ แต่ไม่รู้ทำไม
เพื่อนคนนึงเคยบอกว่า นี่แกรักแม่มากๆเลยนะเนี่ย
เราก็มานั่งคิด ว่าจริงเหรอ... แต่ก็เออ คงงั้นแหละ
อนึ่ง ช่องสิบเอ็ด ทรูวิชันส์ เอาเรื่อง The Buried Forest มาฉายกับเค้าด้วย
โดยมีชื่อไทยว่า ชีวิต ความฝัน และจินตนาการ (อืม ถือว่าไม่แย่มาก)
แต่อยากรู้ว่าตอนพากษ์กันบรรยากาศในห้องพากษ์จะเป็นยังไงเนี่ย ฮ่า
